03.08.2010 r. Rzeczpospolita

Rękopisy i wyrok śmierci na prezydenta do archiwum
Ponad 300 dokumentów Marcelego Porowsklego, prezydenta stolicy z okresu Powstania Warszawskiego, trafiło do archiwum stolicy. Pamiątki po Marcelim Porowskim Archiwum m.st. Warszawy przekazała jego synowa Jadwiga Porowska. - Znalazłam je, robiąc porządki w domu. Chciałam, żeby mieli do nich dostęp historycy - tłumaczyła wczoraj podczas uroczystości w siedzibie archiwum. Zbiór liczy ponad 300 dokumentów. Zawiera min. wspomnienia prezydenta dotyczące okresu okupacji i Powstania Warszawskiego, korespondencję więzienną prowadzoną po jego aresztowaniu przez komunistyczne władze.
- Otrzymaliśmy także oryginalną dokumentację dotyczącą samego procesu, w tym akt oskarżenia o współpracę z oku- pantem, protokół rozprawy i wyrok skazujący Porowstóego na karę śmierci. To bezcenny zbiór, który pozwoli nam nie tylko lepiej poznać jego życiorys, ale i działalność - mówi Ryszard Wojtkowski, dyrektor archiwum m.st Warszawy.

Wśród przekazanych przez synową prezydenta dokumentów są też jego rękopisy i nigdzie niepublikowane artykuły o konieczności przywrócenia w Polsce samorządu terytorialnego, które Porowski pisał już po wojnie. Wszystkie pamiątki zostaną teraz odnowione i opracowane. - Artykuły zostały napisane na bardzo cienkim papierze, który zaczyna się kruszyć. Musimy go poddać konserwacji - wyjaśnia Anna Belka z archiwum m.st. Warszawy. Jeszcze w tym roku dokumenty mają być udostępnione badaczom. - Naukowcy będą mogli z nich skorzystać w czytelni. W planach mamy też digitalizację całego zbioru - mówi Belka.

Podczas wczorajszej uroczystości zaprezentowano także pierwszy egzemplarz książki "Marceli Porowski - prezydent powstańczej Warszawy", opracowanej na podstawie odnalezionych dokumentów. Po wakacjach trafi ona do księgarń.

Marceli Porowski urodził się w 1894 roku. Od lipca 1941 r. pełnił obowiązki delegata rządu m.st. Warszawy, a od 5 sierpnia 1944 r. dodatkowo - prezydenta powstańczej Warszawy. W1951 roku został aresztowany, a dwa lata później skazany na karę śmierci pod zarzutem szpiegostwa. W więzieniu spędził sześć lat. Władze PRL zrehabilitowały go w  1957 roku. 0statnie lata życia poświęcił pisaniu artykułów i wspomnień. Zmarł  w1963 roku.

Aleksandra Pinkas

Share Link: